Voorbeschouwing op wat ongetwijfeld het saaiste seizoen ooit wordt

Vanavond wordt Nederland weer een klein beetje Nederland. 4 jaar lang wisten we door omstandigheden niet meer wie we waren, lagen we in scheiding met onze identiteit en voelden we ons vies, goor alsmede smerig en moe. Schuldig bovendien, schuldig aan dingen die we niet hadden gedaan, maar die we wel hadden moeten zien. Hoe die grote rode knop zo nu en dan gulzig werd getoucheerd had ons moeten waarschuwen. We zijn terug. The Voice of Holland is terug, Nederland krijgt weer een stem. De vrijdagavonden zijn weer voor iedereen. Chips, nootjes, bier en kindercola aanrukken want de grootste zangtalenten van het land mogen weer. Oké, niet meer helemaal zoals het vroeger ging natuurlijk, er is heus geleerd. Wie hoopt dat er ook nog maar één onvertogen woord zal vallen, komt er ongetwijfeld bekaaid vanaf. Marco zijn we verloren, en Ali, Jeroen is er niet meer. En ach, Martijn. Wat we ervoor terugkregen is het saaiste coachensemble ooit: Suzan en Freek (ach II), Ilse DeLange, Willy Wartaal en de onvermijdelijke Dinand "Jezus Christus" Woesthoff. Gelukkig is Chantal Janzen er nog, ook al waren we altijd meer op Wendy. Goed, het is vanavond ouderwets zingen geblazen en we zullen moeten hopen, bidden, smeken dat er NIKS HEFTIGS gebeurt. Maar we rekenen op John de Mol. Komt goed. Benieuwd wie de nieuwe Ben Saunders wordt en zo. Draaien we strakkies met plezier onze stoeltjes naar RTL4.

We zijn zo ontzettend terug

Op 19 september vorig pikte GeenStijl een artikel van het tijdschrift Trajectum op, over dat de Hogeschool Utrecht KERST EN PASEN WIL SCHRAPPEN uit een of andere kalender. Later die dag uitte Mirjam Bikker haar verontwaardiging op Twitter, Geert Wilders sprong op de bandwagon en misschien wel het allermooiste: we hielden er bovenstaande aubade aan de Nederlandse taal van BBB-voorvrouw C. van der Plas aan over. Maar het is dus allemaal niet voor niets geweest. Want! Kerst en Pasen zijn terug. Zo ontzettend terug zelfs, dat wij ons beginnen af te vragen of Kerst en Pasen ooit wel zijn weggeweest. Dit is terugzijn met een vengeance. Het nieuwe terugzijn, zouden wij haast zeggen. Terug, zoals terug bedoeld is. Teruger dan terug. "In het interne document, dat gebruikt wordt voor de planning van onderwijs en verplichte vrije dagen, is het label ‘nationale feestdag’ nu vervangen door ‘HU-gebouwen gesloten’. Daarbij wordt in een toelichting verwezen naar de officiële feestdagen, zoals Eerste en Tweede Kerstdag. Ook worden in het rooster de feest- en gedenkdagen genoemd die zijn opgenomen in de kalender van het Netwerk Diversiteit & Inclusie, waaronder Holi – een hindoeïstisch feest waarbij er middels veel kleur(rijk poeder) gevierd wordt dat het goede het kwade heeft overwonnen." Cultuuroorlog: gewonnen.